32ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ): Πρώτη δύναμη και ενισχυμένη ΔΑΣ/ΠΑΜΕ

 • Υποχώρηση των παρατάξεων του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ).

• Ενίσχυση του κομματικού συνδικαλισμού, χωρίς ανάπτυξη των εργατικών αγώνων

 

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ) ιδρύθηκε το 1924 στον Πειραιά και είναι δευτεροβάθμια συνδικαλιστική  οργάνωση και  μέλος της ΓΣΕΕ.

Μέλη της ΠΟΕΜ είναι πρωτοβάθμια σωματεία, εργοστασιακά και κλαδικά, σε επιχειρήσεις όπως Ναυπηγεία, Χαλυβουργίες, Μεταλλικές Κατασκευές, Συρματουργίες, Καλώδια, Μηχανουργία, Συνεργία, Αεροδιαστημική, Τηλεπικοινωνίες, Ελληνιικά Αμυντικά Συστήματα κ.λ.π. 

Το Συνέδριο, συγκαλείται κάθε 3 χρόνια, εκλέγει 25μελή διοίκηση με 11μελή Εκτελεστική επιτροπή,  3μελή Εξελεγκτική Επιτροπή, αντιπροσώπους για το Συνέδριο της ΓΣΕΕ και 3 αντιπροσώπους στο Δ.Σ. του Ταμείου Πρόνοιας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΤΑΠΕΜ).

 Το Συνέδριο απαρτίζεται από εκλεγμένους αντιπροσώπους από τα πρωτοβάθμια σωματεία που έχουν εκπληρώσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις. Σε αυτό γίνεται απολογισμός δράσης της απερχόμενης διοίκησης και αποφασίζεται το πρόγραμμα δράσης για την επόμενη 3ετία. 

Στο πρόσφατο 32ο συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ) που πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο 25&26 Απριλίου, στην Αθήνα στο ξενοδοχείο Athens Zafolia Hotel, στη Λ. Αλεξάνδρας, πρώτη δύναμη, με αύξηση σε ποσοστά, ψήφους και έδρες, αναδείχθηκε το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ.  

Στις εργασίες του Συνεδρίου σύμφωνα με συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ  έγιναν προσπάθειες από την απερχόμενη πλειοψηφία (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) να επιβάλει νοθεία. Προσπάθησαν να επιβάλουν την παρουσία δεκάδων «μαϊμού» αντιπροσώπων ώστε να αναπαράξουν τους πλαστούς συσχετισμούς, κάτι που απορρίφθηκε από τους ίδιους τους συνέδρους με τις αποφάσεις τους.  

 

Τα αποτελέσματα για την νέα διοίκηση της ΠΟΕΜ               

 Συγκεκριμένα, για τη διοίκηση της Ομοσπονδίας από 159 εγγεγραμμένους ψήφισαν οι 157 (έγκυρα 155, άκυρα 2).

Η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ  πήρε 65 ψήφους, 11 έδρες, ποσοστό 41,94%. Στο προηγούμενο Συνέδριο είχε πάρει 55 ψήφους, 9 έδρες και 34,81%.

Η ΑΣΕΜ (ΠΑΣΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) πήρε 64 ψήφους, 10 έδρες ποσοστό 41,29%, από 70 ψήφους, 11 έδρες και 44,3% Η ΔΑΚΕ πήρε 22 ψήφους, 4 έδρες και 14,19% από 33 ψήφους, 5 έδρες και  20,89%.

Η «Ανένταχτη Κίνηση» (δεν είχε κατέβει την προηγούμενη φορά) πήρε 4 ψήφους, 2,58% και καμία έδρα.

Για τη ΓΣΕΕ ψήφισαν 81. Η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ  πήρε 47 ψήφους και 5 αντιπροσώπους (από 4). Η ΑΣΕΜ πήρε 21 ψήφους και ανέδειξε 2 αντιπροσώπους (από 4), η ΔΑΚΕ 9 ψήφους και 1 αντιπρόσωπο (από 2) και η «Ανένταχτη Κίνηση» πήρε 4 ψήφους και δεν ανέδειξε κανέναν αντιπρόσωπο.

 

Η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ  χαιρετίζει το ελπιδοφόρο αποτέλεσμα, αναφέροντας ότι για το ψηφοδέλτιό της καταγράφεται άνοδος 11 ψήφων, 2 εδρών και 7,13% σε ποσοστό και ισχιρίζεται ότι «Το αποτέλεσμα αυτό είναι ένα ακόμα σημαντικό βήμα στην πορεία ανασύνταξης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, ενάντια στην πολιτική του πολέμου, της φτώχειας και της εκμετάλλευσης» και προσθέτει:

«Ειδικά στον κλάδο του Μετάλλου και της βαριάς βιομηχανίας της χώρας, που οι εργαζόμενοι ζουν από πρώτο χέρι τις αρνητικές συνέπειες της πολεμικής οικονομίας και της μετατροπής του σε πολεμική βιομηχανία, η 1η θέση στη διοίκηση της Ομοσπονδίας θα αξιοποιηθεί από τα ταξικά συνδικάτα για την ενίσχυση της οργάνωσης στην συμμετοχή των εργαζομένων και κυρίως για το δυνάμωμα των αγώνων ώστε οι μεταλλεργάτες να μη θυσιάσουν άλλα δικαιώματα στον βωμό του κέρδους και του πολέμου, αλλά για να περάσουν στην αντεπίθεση.

Για να κατοχυρώσουν Συμβάσεις και συλλογικά δικαιώματα που αντιστοιχούν στις σύγχρονες ανάγκες τους» αναφέρει η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ.

Στο προηγούμενο 31ο Τακτικό Πανελλαδικό Συνέδριο της ΠΟΕΜ  που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2023 η ΔΑΣ/ΠΑΜΕ είχε και πάλι ενισχυθεί σημαντικά, λαμβάνοντας 31,39%, ωστόσο αυτό δεν εκφράστηκε με την ανάταση των αγώνων στο κλάδο. 

 

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται κάμψη των εργατικών αγώνων (και των κλαδικών), παρά την οξύτητα τωνπροβλημάτων των εργαζομένων.

Έχουμε υποχώρηση της συνδικαλιστικής δράσης, μείωση της συμμετοχής στις γραμμές των συνδικάτων κυρίως των νέων εργαζομένων.

Σε πολλά συνέδρια κυρίως στον ιδιωτικό τομέα έχουμε μείωση του αριθμού των αντιπροσώπων.  

Τα συνδικάτα δυστυχώς είναι τροχιά υποχώρησης και κρίσης.

Μέσα σε αυτό το τοπίο οι δυνάμεις που συγκροτούν το ΠΑΜΕ αυξάνουν τις δυνάμεις τους σε αρκετά συνδικάτα, όπως έχει γίνει και σε ΑΔΕΔΥ,  ΕΚΑ, ΓΣΕΕ, Ομοσπονδίες όπως Διδασκαλική Ομοσπονδία (ΔΟΕ, έχει τον πρόεδρο) άλλες Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα στον ιδιωτικό τομέα.

Οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΑΜΕ) -χωρίς να ταυτίζονται με με τον κυβερνητικό εργοδοτικό συνδικαλισμό-αυξάνουν τις δυνάμεις τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι αλλάζει το τοπίο στο συνδικαλισμό, ότι έχουμε ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, όπως ισχυρίζονται αυτές οι δυνάμεις. Το ότι ενισχύεται το ΠΑΜΕ, αλλάζουν οι συσχετισμοί υπέρ του και υποχωρεί ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός δεν σημαίνει και ότι έχουμε ταξικη ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, σε ταξικη αγωνιστική κατεύθυνση, ότι έχουμε ανάπτυξη των συνδικάτων και αποτελεσματικούς αγώνες.

Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν βρίσκεται απλά σε ύφεση, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, αλλά βρίσκεται σε μια βαθιά στρατηγική ήτα. Χρόνια ΤΩΡΑ στις γραμμές του κυριαρχούν δυνάμεις του κοινωνικού διαλόγου, της συναίνεσης και της συνδιαλλαγής με το κεφάλαιο και την αστική πολιτική των κυβερνήσεων.

Στις ηγεσίες του κυριαρχεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, συνδικαλιστές παρατάξεων που υποτάσσονται σε κομματικές, κυβερνητικές, παραταξιακές, ακόμη και σε εργοδοτικές και προσωπικές σκοπιμότητες. 

Αυτή η συνδικαλιστική πρακτική, απαξιώνει το συνδικαλισμό, τον εκφυλίζει και τον καθιστά πυλώνα της αστικής πολιτικής και της συν διαχείρισης, ξένο προς τα εργατικά συμφέροντα.

Το ζήτημα της ανασυγκρότησης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, είναι πολυσύνθετο και χρειάζεται σχέδιο, συλλογική συζήτηση, ταξικη ενότητα υπομονή και επιμονή και δράση.

Η ταξικη ανασυγκρότηση του σ.κ περνά μέσα από την μαζική, εγγραφή και συμμετοχή στα συνδικάτα, μέσα απο την ταξικη αντιπαράθεση με την εργοδοσία και τις αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων.

Με οργάνωση των εργαζομένων, με νέες μορφές συλλογικής ταξικής έκφρασης, υπερβαίνοντας  τον κυβερνητικό, εργοδοτικό, παραταξιακό και κομματικό συνδικαλισμό. Μέσα από νέες δομές και λειτουργία των συνδικάτων από το πρωτοβάθμιο σωματείο μέχρι την συνδικαλιστική κορυφή. 

Για να ξαναγεννηθεί η ελπίδα των εργατικών αγώνων, της ταξικής πάλης και της ανεξάρτητης εργατικής μαζικής δράσης και χειραφέτησης των εργαζόμενων.

Μόνο έτσι θα έχουμε αλλαγή στη συνείδησή της τάξης των εργαζόμενων, και θα εκφράζεται στην ανάπτυξη των αγώνων, των συλλογικών κατακτήσεων και των συσχετισμών στην κατεύθυνση της ταξικής ανειρήνευτης εργατικής πάλης, με τα εργατικά δικαιώματα μπροστά!

Για να ανατρέπονται αντεργατικές πολιτικές, για να έχουμε ταξικούς αποτελεσματικούς αγώνες, που θα βελτιώνουν την ζωή των εργαζομένων, με το βλέμμα στο  μέλλον, ώστε να γίνει η τάξη των εργαζομένων, τάξη για τον εαυτό της και της κοινωνικής απελευθέρωσης!   

 

                                                                 Ρωγμή στην ενημέρωση