ΒΥΡΩΝΑΣ: ΣΜΙΞΙΜΟ ΗΛΙΚΙΩΝ – ΓΕΝΕΩΝ στο ΚΑΠΗ του Δήμου
Της Αντιόπη Βεργιάδη*
Στο πλαίσιο των δράσεων
του ενεργού πολίτη «Συναισθηματική
Υγεία- Πρόληψη», οι μαθητές της Γ΄ τάξης του 1ου Δημοτ. Σχολείου με
τις δασκάλες τους, στις 8 Μαΐου 2026, επισκέφτηκαν το ΚΑΠΗ του Δήμου μας.
Η πρωτοβουλία αυτή, με πήγε πολλά χρόνια πίσω, όταν, ως
εργαζόμενη κοινωνική λειτουργός στα ΚΑΠΗ και στο τμήμα κοινωνικής πολιτικής του
Δήμου μας, τότε, επισκεπτόμασταν με ομάδες γιαγιάδων και παππούδων, παιδικούς
σταθμούς και κάποια Δημοτικά Σχολεία. Αυτό που διαπιστώναμε μέσα από αυτές τις
επισκέψεις ήταν τα αμέτρητα συναισθήματα που προέκυπταν στις δύο αυτές
ετερόκλητες ηλικίες.
Ο στόχος τότε ήταν τα
μέλη των ΚΑΠΗ, με φυσαρμόνικες, αφήγηση παραμυθιών παρασκευή γλυκισμάτων κ.ά. να μεταδώσουν στα παιδιά
ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Αντίστοιχα, τα παιδιά, με τα χαρούμενα πρόσωπά τους να
αγκαλιάσουν τους παππούδες και τις γιαγιάδες της γειτονιάς τους.
Πριν από λίγες μέρες, με χαρά δέχτηκα, ως γιαγιά πλέον και εγώ, πρόσκληση από τη Διευθύντρια και τις Δασκάλες
των τμημάτων της Γ΄ Δημοτικού, του 1ου Δημοτικού Σχολείου, να αφηγηθώ στους
μαθητές τα δικά μου παιδικά χρόνια. Όλα τα παιδιά είχαν κάτι να ρωτήσουν! «Πού
παίζατε»; «Πώς ήταν τα σπίτια τότε, πώς ήταν τα Σχολεία και πώς τα super market»; «Τι νόμισμα είχατε»; «Τι σημαίνει
ΚΑΠΗ»; «Πως ήταν ο Βύρωνας»; «Τι σημαίνει πρόσφυγας»; «Τι ομάδα είστε»; «Πως
ήταν τα φαρμακεία και τα νοσοκομεία»; «Υπήρχαν μπανιέρες στα παλιά και χαμηλά
σπίτια»; και πολλές, πολλές ακόμη. Οι απαντήσεις οδηγούσαν διαρκώς σε νέες
ερωτήσεις.
Όταν τελείωσε ο χρόνος
μας, βγήκα με πολύ έντονα συναισθήματα ευγνωμοσύνης προς τους εκπαιδευτικούς που
μου έδωσαν αυτή την ευκαιρία. Ένιωσα το χρέος και την
ευθύνη που έχουμε ως κοινωνία να
απαντήσουμε στη δίψα των παιδιών για γνώση.
Καθένας και καθεμία από
μας, οφείλει να παλεύει γι αυτά τα παιδιά. Με ό, τι μέσο έχει. Ας το κάνουμε.
Αξίζει. Τα παιδιά είναι το μέλλον.
*Αντιόπη Βεργιάδη
Κοινωνική Λειτουργός -
Ψυχοθεραπεύτρια
Ρωγμή στην ενημέρωση
Δεν υπάρχουν σχόλια