Η καρδιά της Κούβας «χτύπησε» στον Βύρωνα

 

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 4 Ιουνίου στο Κοινωνικό Πολιτιστικό

Κέντρο Βύρωνα (Λαμπηδόνα) η εκδήλωση για την Κούβα που διοργάνωσαν η

Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Παρέμβαση Π.Ε. (Ρόζα Ιμβριώτη), το ενημερωτικό

εναλλακτικό blog «Ρωγμή στην Ενημέρωση» και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Χοσέ

Μαρτί».

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Maestra» («Δασκάλα»), που

απεικονίζει την εκπαιδευτική επανάσταση της Κούβας το 1961, με πρωτοβουλία του

Φιντέλ Κάστρο. Μέσα από προσωπικές μαρτυρίες νεαρών γυναικών μαθαίνουμε πως

τότε, 251.000 εθελοντές, οι μισοί περίπου εξ αυτών κάτω των 18 ετών και οι

περισσότερες γυναίκες, διείσδυσαν στις αγροτικές κοινότητες του νησιού με σκοπό

να εξαλείψουν τον αναλφαβητισμό, να μάθει «και ο τελευταίος Κουβανός γραφή και

ανάγνωση».

 

 Την εκδήλωση άνοιξε εκ μέρους των διοργανωτών ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος όπου παρουσίασε ένα συλλογικό κείμενο για την ιστορία της Κούβα, από την εποχή της αποικιοκρατίας στους Ισπανούς, την Κουβανέζικη Επανάσταση μέχρι και σήμερα.

Η Κούβα, το νησί της Καραϊβικής, έχει μια μακρά ιστορία αγώνων απέναντι στην αποικιοκρατία, την εξάρτηση και τον ιμπεριαλισμό.  Η νίκη της Κουβανικής Επανάστασης αποτέλεσε ιστορικό γεγονός για ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Για πρώτη φορά ένα κράτος μόλις 90 μίλια από τις ακτές των ΗΠΑ αμφισβήτησε ανοιχτά την αμερικανική κυριαρχία στην περιοχή. Από την πρώτη στιγμή οι αμερικανικές κυβερνήσεις αντιμετώπισαν την επανάσταση με εχθρότητα. Οι εθνικοποιήσεις αμερικανικών επιχειρήσεων, η αγροτική μεταρρύθμιση και η προσπάθεια ανεξάρτητης πορείας της Κούβας θεωρήθηκαν απειλή για τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Το 1961 οι ΗΠΑ οργάνωσαν μέσω της CIA την εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων με στόχο την ανατροπή του Φιντέλ Κάστρο. Η εισβολή απέτυχε παταγωδώς και αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ακολούθησαν εκατοντάδες σχέδια αποσταθεροποίησης, απόπειρες δολοφονίας του Κάστρο και η επιβολή του οικονομικού, εμπορικού και χρηματοπιστωτικού αποκλεισμού που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Μέσα στο κλίμα του Ψυχρού Πολέμου, η Κούβα ανέπτυξε στενές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση, γεγονός που όξυνε ακόμη περισσότερο την αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, η βασική αιτία της αμερικανικής επιθετικότητας δεν ήταν μόνο η γεωπολιτική σύγκρουση, αλλά κυρίως το γεγονός ότι ο κουβανικός λαός επιχείρησε να σπάσει την οικονομική και πολιτική εξάρτηση από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Εδώ και δεκαετίες, το εμπάργκο στραγγαλίζει την οικονομία της χώρας και επιβαρύνει δραματικά την καθημερινή ζωή του κουβανικού λαού. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα η Κούβα συνδέονται τόσο με εσωτερικά προβλήματα και αντιφάσεις όσο και με τις τεράστιες συνέπειες του αποκλεισμού, της πανδημίας και της διεθνούς οικονομικής πίεσης. 

 

Παρά τα προβλήματα, η Κούβα εξακολουθεί να αποτελεί σύμβολο αντίστασης για πολλούς λαούς. Ο λαός της Κούβας έχει το δικαίωμα να καθορίζει μόνος του το μέλλον του, χωρίς αποκλεισμούς, κυρώσεις, επεμβάσεις και εξωτερικές πιέσεις. Η αλληλεγγύη προς την Κούβα δεν σημαίνει άκριτη αποδοχή κάθε επιλογής της κουβανικής ηγεσίας. Σημαίνει υπεράσπιση του δικαιώματος κάθε λαού να αποφασίζει ο ίδιος για το πολιτικό και κοινωνικό του σύστημα, χωρίς ξένες επεμβάσεις, αποκλεισμούς και απειλές.

 Απαιτούμε: Να σταματήσει τώρα το ιμπεριαλιστικός οικονομικός, εμπορικός αποκλεισμός των ΗΠΑ κατά της Κούβας! Να σταματήσει κάθε προσπάθεια πολιτικής και οικονομικής αποσταθεροποίησης του νησιού. Σεβασμό στην εθνική κυριαρχία και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του κουβανικού λαού. Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Ζήτω η αλληλεγγύη των λαών. 

«Η Κούβα βιώνει μια σύγχρονη γενοκτονία»

Από τους ομιλητές, τον λόγο πήρε πρώτος ο Βαγγέλης Γονατάς από τον Πολιτιστικό

Σύλλογο «Χοσέ Μαρτί», ο οποίος φώτισε την ανάγκη αλληλεγγύης στην Κούβα,

συνδέοντας τον οικονομικό πόλεμο των ΗΠΑ στο νησί με τη γενοκτονία των

Παλαιστινίων από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Όπως είπε, «η πάλη ενάντια στον

ιμπεριαλισμό είναι κοινή».

 

Και εξήγησε πως: «Έχουμε μπροστά μας μια κρίσιμη περίοδο. Όλη η Καραϊβική

είναι σε αποκλεισμό από τις ΗΠΑ. Μιλάμε για έναν διαρκή θάνατο και μια σύγχρονη

γενοκτονία στην Κούβα. Παιδιά πεθαίνουν από την έλλειψη ρεύματος». Παράλληλα,

υπογράμμισε πως «εκεί που τελειώνει η μιζέρια, αρχίζει η αλληλεγγύη. Αυτό μας

εξανθρωπίζει σήμερα».

Ο Βαγγέλης Γονατάς κατήγγειλε τέλος το γεγονός πως τα δυτικά μέσα ενημέρωσης,

μαζί και τα ελληνικά, δεν αναπαράγουν σχεδόν καθόλου ειδήσεις για την Κούβα και

τη Λατινική Αμερική, με αποτέλεσμα «η αλήθεια της Κούβας να είναι χαμένη στο

διάστημα», όπως χαρακτηριστικά τόνισε. Εξήγησε πως μέσα από τον Σύλλογο «Χοσέ

Μαρτί» προσπαθούν και να διαδίδουν ειδήσεις που αφορούν στην Κούβα,

παρέχοντας μια εναλλακτική ενημέρωση.

 

«Ο λαός της Κούβας στέκεται απέναντι από τον χειρότερο αποικιοκράτη του

τελευταίου αιώνα και του βγάζει τη γλώσσα»

Η Αγγελική  Βατικιώτη, η δεύτερη ομιλήτρια, η οποία συμμετείχε στη Μπριγάδα

της Πρωτομαγιάς που πήγε στην Κούβα, μετέφερε τις εμπειρίες της από το

πρωτόγνωρο αυτό ταξίδι έμπρακτης αλληλεγγύης στο νησί. 

Όπως ανέφερε, η συμμετοχή στη Μπριγάδα «ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσαμε

να κάνουμε για να δείξουμε την αλληλεγγύη μας σε έναν λαό που εδώ και δεκαετίες

μας δείχνει τον φωτεινό δρόμο του σοσιαλισμού, της επανάστασης και του αγώνα κατά του 

ιμπεριαλισμού».

 

Ξεκίνησε την ομιλία της λέγοντας πως «κάθε φορά που φέρνω στο νου μου την

Κούβα, την αγαπώ πιο πολύ». Και περιέγραψε ένα ταξίδι που την άλλαξε,

μεταφέροντας τις συνήθειες ενός λαού, τελείως διαφορετικού από τον δικό μας.

«Όταν πήγαμε εκεί, έπρεπε να βγάλουμε από τη σκέψη μας τις συνήθειες του δυτικού

κόσμου. Στην Κούβα δεν έβλεπες μαγαζιά, ακριβά πράγματα, social media», είπε και

πρόσθεσε πως «οι δύο πρώτες μέρες ήταν ένα σοκ». Ωστόσο, μίλησε για έναν λαό

ζωντανό, περήφανο και αγέρωχο εξηγώντας πως «οι άνθρωποι της Κούβας, απ’ όταν

ξεκίνησαν να μαθαίνουν να γράφουν και να διαβάζουν νιώθουν ένα τεράστιο

αίσθημα περηφάνιας και αυτοπεποίθησης, αυτό μας έβγαλαν».

Και κατέληξε λέγοντας πως «είναι ο μόνος λαός ο οποίος στέκεται απέναντι από τον

χειρότερο αποικιοκράτη του τελευταίου αιώνα και του βγάζει τη γλώσσα, εδώ και

χρόνια και συνεχίζει να το κάνει. Ελπίζουμε ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί τους

με οποιονδήποτε τρόπο».

«Η Κούβα είναι αντοχή, επιβίωση και εθνική υπερηφάνεια»

Τέλος, μίλησε ο Γιώργος Τσιάρας, δημοσιογράφος της «Εφημερίδας των

Συντακτών», καταγγέλλοντας ότι οι παραδοσιακοί σύμμαχοι της Κούβας δεν έχουν

κάνει πολλά για να σώσουν το νησί της επανάστασης από τις ΗΠΑ, ενώ μας μετέφερε

και τις δικές του εμπειρίες από τις φορές που την επισκέφτηκε ως «τουρίστας», αλλά

έφυγε «σοφότερος».

 

Παράλληλα, τόνισε το χρέος των δημοσιογράφων να μιλάνε για την Κούβα καθώς

ανέφερε πως εδώ και έξι μήνες, συνάδελφοί του έχουν καταφέρει να σβήσουν

εντελώς το θέμα, «όπως ακριβώς δαιμονοποίησαν τον λαό του Ιράν και της

Παλαιστίνης».

«Μιλάμε για μια μεγάλη αποτυχία των γειτονικών κρατών, του Μεξικό, της

Κολομβίας, και της Βενεζουέλας – η οποία δεν μπορεί πλέον λόγω της κατάστασης

να κάνει πολλά – να βοηθήσουν την Κούβα. Αλλά, πολύ περισσότερο οι μεγάλες

χώρες και παραδοσιακοί σύμμαχοι, η Ρωσία και η Κίνα, που πέρα από συμβολικές

κινήσεις – δύο τάνκερ έστειλε η Ρωσία και ελάχιστη βοήθεια η Κίνα – δεν έχουν

κάνει τίποτε άλλο. Μια χώρα δεν έχει καύσιμα για τα σπίτια, τα νοσοκομεία και τα

σχολεία της… τουλάχιστον από τη Ρωσία που είναι πλούσια σε πετρέλαιο και

διαθέτει πολλά τάνκερ του σκιώδους στόλου, περίμενα πολλά περισσότερα»,

σχολίασε.

 

Επιπλέον, σχολίασε τα καινούρια δεδομένα της Κούβας, μιλώντας για το πρόσφατο

πρωτοσέλιδο της εφημερίδας El País με τίτλο «Ο τουριστικός τομέας της Ισπανίας

ετοιμάζει την έξοδό του από την Κούβα υπό την πίεση των ΗΠΑ». «Με ψιλά 

γράμματα έγραφαν από κάτω ότι κλείνουν 12 ξενοδοχεία από το νησί. Αυτό είναι μια

τραγωδία, καθώς, από τη στιγμή που κόπηκε ο ομφάλιος λώρος με τη Σοβιετική

Ένωση τη δεκαετία του ’90, ο τουρισμός στην Κούβα υπήρξε ένα σημαντικό

αποκούμπι και μια μεγάλη πηγή εισοδήματος».

Όπως μας είπε, από τα ταξίδια του στην Κούβα, ο Γιώργος Τσιάρας διαπίστωσε πως

«εκεί υπάρχει η κανονική και “η άλλη” οικονομία. Και για να ζήσεις στην Κούβα

πρέπει να έχεις “μια δουλειά, και κάτι στο πλάι”. Δεν ήταν όλοι έτσι, αλλά γι’ αυτό

άντεξαν».

Έκλεισε, συμπεραίνοντας πως «η Κούβα είναι επιβίωση, αντοχή και εθνική

υπερηφάνεια. Η Κούβα λέει σε όλους πως “αντιστεκόμαστε, παρόλο που ζούμε κάτω

από τα ρουθούνια της αποικιοκρατίας”».

Η εκδήλωση έκλεισε με συζήτηση όλων των φίλων που την παρακολούθησαν και με

ξεκάθαρο το μήνυμα πως οι λαοί στέκονται στο πλευρό του νησιού της επανάστασης,

χωρίς πισωγυρίσματα, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα της Κούβας να ζει χωρίς

εκβιασμούς και απειλές!

 

Ευχαριστούμε όλους και όλες που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση, συμμετείχαν και

έδειξαν την αλληλεγγύη τους στο νησί που ασφυκτιά από τον αμερικάνικο

ιμπεριαλισμό και τις χρόνιες οικονομικές κυρώσεις.

 

                                                                                                   Ρωγμή στην ενημέρωση