ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: 21 Ιουλίου 1965 δολοφονήθηκε από την αστυνομία ο φοιτητής Σωτήρης Πέτρουλας
Εξήντα ένα χρόνια από τη δολοφονία του αγωνιστή της Αριστεράς, Σωτήρη Πέτρουλα και το αποτύπωμά του δεν ξεχνιέται! 
Ο 22χρονος φοιτητής της ΑΣΟΕΕ Σωτήρης Πέτρουλας, μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη τραυματίστηκε θανάσιμα από τις δυνάμεις καταστολής της αστυνομίας στο κέντρο της Αθήνας (στη συμβολή των οδών Σταδίου και Λαδά), κατά την διάρκεια μεγάλων διαδηλώσεων των Ιουλιανών ενάντια στη αποστασία της κυβέρνησης.
Ο Σωτήρης Πέτρουλας,γεννήθηκε στο Οίτυλο της Μάνης το 1942 από οικογένεια αγροτών, αριστερών αγωνιστών με πολλά θύματα στα χρόνια της αντιεαμικής τρομοκρατίας.
Το 1946 η οικογένεια Πέτρουλα καταφεύγει στην Αθήνα για να διασωθεί από τη δολοφονική μανία των ένοπλων συμμοριών της Δεξιάς.
Ο Σωτήρης Πέτρουλας εγγράφεται στο δημοτικό σχολείο της περιοχής Ακαδημία Πλάτωνος. Τελειώνοντας το δημοτικό το 1954 εγγράφεται στη Μέση Εμπορική Σχολή Εμποροϋπαλλήλων Αθηνών στην πλατεία Μητροπόλεως. Είναι άριστος μαθητής και μετά από τη φοίτηση τριών τάξεων εγγράφεται στη Μέση Εμπορική στην πλατεία Κουμουνδούρου, την οποία και τελειώνει το 1960. Παράλληλα όλα αυτά τα χρόνια εργάζεται και συμμετέχει στο μαζικό μαθητικό κίνημα.Η τελευταία χρονιά της μαθητικής του ζωής αποτελεί βασικό σταθμό της ζωής του. Μαζί με άλλους συμμαθητές του αρνείται να γράψει έκθεση με σοβινιστικό και αντιλαϊκό περιεχόμενο. Στη συνέχεια φοιτητής της Ανωτάτης Εμπορικής (σημερινή ΑΣΟΕΕ). Αποβλήθηκε για έναν χρόνο από τη σχολή για πολιτικούς λόγους ενώ ήδη είχε εκλεγεί μέλος της διοικούσας επιτροπής της Νεολαίας Ε.Δ.Α.
Βαθιά πολιτικοποιημένος, έλαβε ενεργά μέρος στους αγώνες για παιδεία και δημοκρατία στα μέσα της δεκαετίας του 1960, απέναντι σε ένα αυταρχικό κράτος. Ο Πέτρουλας εκλέχθηκε γραμματέας της οργάνωσης της σχολής του, πρωτοστάτησε στο κίνημα του 1-1-4, εκλέχθηκε εκπρόσωπος των φοιτητών της σχολής του, εξελίχθηκε σε ηγετική προσωπικότητα στον χώρο της νεολαίας.
Τον Ιούλιο του 1962 είναι επικεφαλής ενός συνεργείου που υψώνει τη σημαία του 114 στην Ακρόπολη, στο υπουργείο Βιομηχανίας και το Πανεπιστήμιο. Το 114 ήταν το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος που όριζε ότι η φύλαξή του επαφιόταν στον πατριωτισμό των Ελλήνων και αποτελούσε βασικό σύνθημα στις φοιτητικές διαδηλώσεις του Απριλίου του 1962, με βασικό αίτημα το φοιτητικό άσυλο και την ελευθερία του Πανεπιστημίου.
Στους αγώνες για το 114 και το 15% αποτελεί ένα από τα βασικά καθοδηγητικά στελέχη.
Από τις διαδηλώσεις στα Ιουλιανά το 1965 (Αριστοτέλης Σαρρηκώσταςς/Αρχείο ΕΡΤ)
Αν και διαφωνούσε με τη συγχώνευση της Νεολαίας της ΕΔΑ με τη Δημοκρατική Κίνηση Νέων Γρηγόρης Λαμπράκης, ασκώντας παράλληλα κριτική σε πολιτικές και ιδεολογικές επιλογές της ΕΔΑ. Μετείχε στη συγκρότηση εσωτερικής ομάδας «αριστερής διαφωνίας», που παρά τις ενστάσεις της συμμετείχε από την ίδρυσή της το 1964 στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη. Πρωταγωνίστησε σε όλες τις φοιτητικές κινητοποιήσεις.
Στις εκλογικές εξορμήσεις της ΕΔΑ του 1963-64, ο Σ. Πέτρουλας παίρνει ενεργό μέρος στο σπάσιμο της τρομοκρατίας με τις περιοδείες των πούλμαν των νέων δημοκρατών στις επαρχίες.
Το πολιτικό σκηνικό της εποχής ήταν τεταμένο. Τον Ιούλιο του 1965 σημειώθηκε η συνταγματική εκτροπή που έμεινε στην Ιστορία ως «Αποστασία». Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος αρνήθηκε να αποδεχτεί τον εκλεγμένο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και διόρισε κυβέρνηση μελών που αποσκίρτησαν από την Ενωση Κέντρου.
Η απόφαση αυτή πυροδοτεί τη μεγαλύτερη λαϊκή κινητοποίηση μετά τον Εμφύλιο, που θα κρατήσει περίπου 70 ημέρες και θα μείνει στην Ιστορία με το όνομα «Ιουλιανά».
Στα Ιουλιανά η εισβολή του λαού στους δρόμους και στις πλατείες ήταν σχεδόν καθημερινή. Ο λαός εισέβαλε μαζικά στο προσκήνιο, για πρώτη φορά στη μετεμφυλιακή Ελλάδα.
Ενα ανθρώπινο ποτάμι κυρίευσε το αστικό κέντρο της Αθήνας. Ανέπτυξε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ειρηνικές αλλά και βίαιες, έστησε οδοφράγματα και συγκρούστηκε με την αστυνομία. Έστησε αυτοσχέδια δρώμενα, σατίρισε καταστάσεις, χόρεψε και τραγούδησε,
Οι πορείες της περιόδου κινούνται στο τρίγωνο Προπύλαια – Ομόνοια – Σύνταγμα. Το κίνημα των εβδομήντα ημερών (ΙΟΥΛΙΑΝΑ) διεκδίκησε όλο αυτό τον χώρο και άρθρωσε μια συμβολική γεωγραφία αντίστασης επαναπροσδιορίζοντας τη σημασία των τόπων και των διαδρομών. Οι τόποι αυτοί σφραγίστηκαν από το «πεζοδρόμιο» και την Αριστερά, η οποία για πρώτη φορά στη μετεμφυλιακή Ελλάδα απέκτησε ορατότητα στον δημόσιο χώρο σε τέτοια έκταση και με τόση ένταση. Στη διάρκεια των Ιουλιανών διαμορφώθηκε ο χώρος της διεκδικητικής διαδρομής και διαμαρτυρίας που ακολουθείται μέχρι σήμερα από τους εκάστοτε διαδηλωτές (η διαδρομή Προπύλαια – Ομόνοια – Σταδίου – Σύνταγμα).
Σε αυτό το κλίμα, ο Πέτρουλας βρέθηκε στις πρώτες γραμμές του αγώνα. Αγωνιζόμενος για τη δημοκρατία, συμμετείχε στη μεγάλη διαδήλωση της νεολαίας της Αθήνας στις 21 Ιουλίου του 1965.
Η διαδήλωση συγκρούστηκε με την αστυνομία, στη σύγκρουση αυτή τραυματίστηκαν και να συνελήφθησαν περίπου 250 διαδηλωτές. Ο Σωτήρης Πέτρουλας, στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Λαδά, γύρω στις 22:00 κτυπήθηκε θανάσιμα από αστυνομικούς.
Η πρώτη καταγραφή του χτυπημένου Πέτρουλα αναφέρεται στις 03:00 το πρωί της 22ας Ιουλίου στον Σταθμό Α' Βοηθειών του Ε.Σ. στην οδό Γ' Σεπτεμβρίου όπου και διαπιστώνεται ο θάνατός του.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε λίγα λεπτά μετά το χτύπημα στον Σωτήρη Πέτρουλα
ενώ ο άνδρας που εικονίζεται να τον μεταφέρει στα χέρια του είναι ο
δημοσιογράφος της «Αθηναϊκής», Γιώργος Κουτλίδης (υπέγραφε σαν Γιώργος
Σειρηνός), που κάλυπτε την πορεία.
Το ψευδές επίσημο πόρισμα της ιατροδικαστικής εξέτασης, που έκαναν αστυνομικοί με στολές γιατρών, έκανε λόγο για θάνατο που προκλήθηκε από ασφυξία λόγω δακρυγόνου, εκδοχή η οποία αφήνει ανεξήγητα τα ολικά σχισίματα στο λαιμό του που διαπίστωσαν οι δικοί του όταν πήραν τον νεκρό. Παρότι η επίσημη αφήγηση των γεγονότων δεν άλλαξε ποτέ, μεταγενέστερη ιατροδικαστική εξέταση από γιατρούς της οικογένειας έδειξε πως ο Πέτρουλας στραγγαλίστηκε. Η αστυνομία επεδίωξε την ταφή του κρυφά από τους γονείς του και πριν ανατείλει ο ήλιος. Ο παπάς αρνήθηκε να κάνει την ταφή. Η κηδεία του στη συνέχεια πήρε τη μορφή διαδήλωσης.
Τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου, καταγγέλλοντας δημόσια την κυβέρνηση Νόβα, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η κυβέρνηση Νόβα δεν ηρκέσθη να είναι κυβέρνησις προδοσίας. Έγινε και κυβέρνησις αίματος. Πρέπει να εξαφανισθή από προσώπου της γης και να λογοδοτήσει δια τα εγκλήματά της».
Θρήνος για τον νεκρό στο σπίτι της οικογένειας Πέτρουλα.
Ο Γεώργιος Παπανδρέου εισέρχεται στη Μητρόπολη Αθηνών για τη νεκρώσιμη ακολουθία, 23 Ιουλίου 1965.
Η κηδεία 23 Ιουλίου 1965 πήρε τη μορφή διαδήλωσης/ ΕΡΤ
Η πομπή διασχίζει το κέντρο της πόλης.
Στιγμιότυπο κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης πομπής, διακρίνεται ανάμεσα στο πλήθος ο Μίκης Θεοδωράκης.
Στιγμιότυπο από την πομπή προς το Α’ Νεκροταφείο. Ο πατέρας και η αδερφή
του Σ.Πέτρουλα στους ώμους των συναγωνιστών του φοιτητή/LIFO
Στιγμιότυπο από την πομπή προς το Α’ Νεκροταφείο. Ο πατέρας και η αδερφή
του Σ.Πέτρουλα στους ώμους των συναγωνιστών του φοιτητή/LIFO.
Η δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα ενέπνευσε τον Μίκη Θεοδωράκη να συνθέσει το ομώνυμο τραγούδι.
Το 1975 το Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών αποφάσισε να ονομάσει τον σύλλογο φοιτητών «Σωτήρης Πέτρουλας» και να τον ανακηρύξει επίτιμο μέλος του. Ο δε Μίκης Θεοδωράκης έγραψε για τον τραγικό θάνατό του το ομώνυμο τραγούδι. Επίσης, ο Δήμος Αθηναίων, τιμώντας τον Σ. Πέτρουλα, έδωσε το όνομά του σε δημοτικό αθλητικό κέντρο της Αθήνας που βρίσκεται ΒΔ της Πανεπιστημιούπολης.
Στη συμβολή των οδών Σταδίου και Εδουάρδου Λω το μνημείο Σωτήρη Πέτρουλα.
Διασχίζοντας την οδό Σταδίου και περνώντας στο απέναντι πεζοδρόμιο, συναντάμε τη συμβολή των οδών Σταδίου και Εδουάρδου Λω. Σε αυτήν ακριβώς τη γωνία, στην κολόνα του παλιού ξενοδοχείου «Εσπέρια», βρίσκεται χάλκινη πινακίδα που θυμίζει στον περαστικό ότι σε αυτό το σημείο, στις 21 Ιουλίου του 1965, δολοφονήθηκε από την αστυνομία, κατά την διάρκεια διαδήλωσης φοιτητών, ο Σωτήρης Πέτρουλας.
Στη συμβολή των οδών Σταδίου και Εδουάρδου Λω το μνημείο Σωτήρη Πέτρουλα. 
Επιμέλεια Π.Χ
Διαβάστε ακόμη
Δεν υπάρχουν σχόλια