ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ: "Ακριβά βιβλία - Φθηνοί εργαζόμενοι"
Σε ανακοίνωση του ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου αναφέρει μεταξύ άλλων:
Δεν αντέχουμε άλλη "ανάπτυξη"
Με κεντρικό θέμα τη “Βιώσιμη Ανάπτυξη” ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες το φετινό φεστιβάλ βιβλίου, επιλογή που φαντάζει σε εμάς τους εργαζόμενους στον κλάδο απόλυτα ειρωνική. Πέρα από τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας που επικρατούν για την προετοιμασία, τη διεξαγωγή αλλά και το μάζεμα του ίδιου του φεστιβάλ, η καθημερινότητά μας ως εργαζόμενοι ούτε είναι βιώσιμη ούτε αφορά τη δική μας ανάπτυξη. Αντίθετα, μας είναι εμφανές πως ολοένα και περισσότεροι εργοδότες χρησιμοποιούν όλα τα διαθέσιμα τερατουργήματα των νόμων Χατζηδάκη – Γεωργιάδη – Κεραμέως, ξεχειλώνοντας τις δικές μας ζωές για τα δικά τους κέρδη. Τα δεκάωρα και τα δεκατριάωρα, τα αυξημένα όρια υπερεργασίας, η δουλειά σε Κυριακές και αργίες εξαπλώνονται στον κλάδο, πλέον και με τη βούλα του Κράτους.....
.....Η ραγδαία άνοδος των εργατικών ατυχημάτων που παρουσιάζεται τα τελευταία χρόνια είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτά τα περίφημα “εργαλεία” και τη συστηματική προσπάθεια των εργοδοτών να παγιωθεί το εντατικοποιημένο πλαίσιο εργασίας εκείνης της περιόδου ως η νέα εργασιακή κανονικότητα. Στον κλάδο του βιβλίου έχουν αυξηθεί, σε μικρούς και μεγάλους χώρους, τα προβλήματα υγείας και η σωματική και ψυχική καταπόνηση, ενώ έχουν πληθύνει τα περιστατικά ζάλης, λιποθυμιών και κρίσεων άγχους ή πανικού συναδέλφων εν ώρα εργασίας. Οι περιπτώσεις αυτές όμως δεν καταγράφονται εύκολα στις στατιστικές, αφού κράτος και εργοδοσία τις αποδίδουν σε προσωπικά προβλήματα υγείας, αρνούμενοι τη δική τους ευθύνη. Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τις πραγματικές αιτίες κατάρρευσης των συναδέλφων μας.
Εργασία χωρίς δικαιώματα
Άλλο ένα φαινόμενο στον κλάδο που έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις είναι η εξάπλωση, με διάφορες μορφές, ελαστικών συμβάσεων εργασίας. Οι προσλήψεις με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή μέσω κρατικών, επιδοτούμενων προγραμμάτων δεν είναι νέα φαινόμενα, όμως τα τελευταία χρόνια η χρήση τους εξαπλώνεται. Αυτό που παλιότερα αποτελούσε εποχιακή λύση ή λύση έκτακτης ανάγκης έχει πλέον επεκταθεί, καθώς ολοένα και περισσότεροι εργοδότες προσλαμβάνουν όλο τον χρόνο συναδέλφους με ολιγόμηνες συμβάσεις εργασίας ή με τα επιδοτούμενα προγράμματα της ΔΥΠΑ. Οι συνάδελφοι αυτοί βρίσκονται μόνιμα κάτω από ένα καθεστώς αβεβαιότητας, αφού δεν γνωρίζουν αν σε λίγους μήνες θα έχουν ακόμα δουλειά, και φυσικά είναι για αυτούς πολύ δύσκολο να αρνηθούν οποιαδήποτε διευθέτηση τους ζητηθεί από την εργοδοσία....
Ειδικά για τους συναδέλφους που έχουν προσληφθεί μέσω προγραμμάτων της ΔΥΠΑ, όμως, η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη..... Η ευρεία χρήση αυτών των προγραμμάτων είναι απλά μία ακόμα μορφή εκμετάλλευσης που νομιμοποιεί το κράτος.
- Η στάση των εργοδοτών
Ο Σύλλογός μας έχει προσπαθήσει να έρθει σε επαφή με όλες τις εργοδοτικές οργανώσεις, σε μια προσπάθεια να συζητήσει τόσο τα παραπάνω προβλήματα όσο και το ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, αλλά και την κατάσταση που επικρατεί στον κλάδο συνολικά. Δυστυχώς, οι εργοδότες δεν θεώρησαν άξιες απάντησης τις προσκλήσεις που έστειλε ο Σύλλογος, ακόμα και οι εργοδοτικές οργανώσεις που διατείνονται ότι ανήκουν στον προοδευτικό χώρο. Πόσο δύσκολο θα ήταν άραγε, έστω για αυτές τις οργανώσεις, να συναντηθούν μαζί μας και να ακούσουν τα προβλήματα των εργαζομένων; Και πόσο υποκριτικό είναι το ότι αυτοί που την περίοδο της πανδημίας “αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας”, τώρα που οι εργαζόμενοι απαιτούμε να ακουστούν τα δικά μας προβλήματα, κωφεύουν;
- Περί κράτους, κοινωνικής συμφωνίας και άλλων δαιμονίων
Την εξοργιστική αδιαφορία των εργοδοτών του κλάδου έρχεται να συμπληρώσει το κράτος και οι μηχανισμοί του. Κάθε χρόνο βλέπουμε τις τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης να εκτοξεύονται, ενώ παράλληλα οι αυξήσεις-χαρτζιλίκι των 30, 40 και 50 ευρώ (μεικτά φυσικά…) παρουσιάζονται σαν δημοσιονομική υπέρβαση. Παράλληλα, το ίδιο το κράτος που επιχειρεί να φακελώσει τα εργατικά σωματεία και έχει θέσει σοβαρούς περιορισμούς στις συνδικαλιστικές δράσεις και ελευθερίες, επιχειρεί να αντικαταστήσει τις Συλλογικές Συμβάσεις με το τέχνασμα της “Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας”. Αφού πρώτα δημιουργεί τον περίφημο αλγόριθμο βάσει του οποίου θα καθορίζεται από το 2028 ο κατώτατος μισθός, δίνει στη ΓΣΕΕ τη δυνατότητα να υποκαθιστά τη διαδικασία των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και, στην ουσία, να επικυρώνει το αποτέλεσμα του αλγόριθμου. Αυτό καμία σχέση δεν έχει με την “προστασία των εργαζομένων” και την “ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων”, όπως διατείνονται, αλλά με τον ντε φάκτο εγκλωβισμό όλων των εργαζόμενων στη μισθολογική πολιτική του Κράτους και των εργοδοτών. Η συμφωνία αυτή δεν είναι κοινωνική, είναι μία συμφωνία τεχνοκρατών και γραφειοκρατών, πολύ μακριά από τις πραγματικές μας ανάγκες.
- Συναδελφική συσπείρωση και αλληλεγγύη, η μόνη λύση
Οι εργοδότες του κλάδου μας έκαναν σαφές πως δεν έχουν την πρόθεση να μας ακούσουν, οπότε εμείς δεν έχουμε άλλη λύση από το να τους υποχρεώσουμε να το κάνουν. Η παρέμβαση στην φετινή έκθεση βιβλίου είναι μόνο το πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε, η συσπείρωση στον Σύλλογο και η ενίσχυσή του είναι απαραίτητες.
Καλούμε όλες και όλους τους συναδέλφους στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου την Κυριακή 4/10/2026, 11:00 π.μ., στα γραφεία μας.
Τέλος, ζητάμε από όλες και όλους εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο, ακόμα και αν δεν είστε εργαζόμενοι στον κλάδο, να βοηθήσετε με όποιον τρόπο μπορείτε, ώστε να ακουστεί το αίτημα του Συλλόγου για συνάντηση με τους εργοδότες του κλάδου.
– Συλλογική Σύμβαση Εργασίας με αυξήσεις σύμφωνα με τις πραγματικές μας ανάγκες
– Όχι στις επισφαλείς συμβάσεις εργασίας
– Όχι στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
Ρωγμή στην ενημέρωση
Δεν υπάρχουν σχόλια