Κώστας Κάππος: Ένας αληθινός Kομμουνιστής, ένας ξεχωριστός Άνθρωπος, που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, μια ολόκληρη γενιά
Πέθανε σε ηλικία 68 ετών, στις 10 Σεπτεμβρίου του 2005.
«Tράβα το δρόμο σου και άσε τους άλλους να μιλάνε».
Έτσι μου έλεγε πάντα όταν συνέβαινε μια αναποδιά. Ποτέ δεν το έβαλε κάτω ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Τον θυμάμαι όταν έκανε την περίφημη δήλωση για τον σχηματισμό της Κυβέρνησης Τζανετάκη και την συνεργασία του Συνασπισμού με την Νέα Δημοκρατία, ήταν στα πρόθυρα εγκεφαλικού επεισοδίου αλλά δεν έκανε με τίποτα πίσω γιατί προείχε πάνω από όλα η προάσπιση των συμφερόντων του λαού και της εργατικής τάξης.
Όταν έφτασε η στιγμή της βουλευτικής αποζημίωσης, τα πράγματα άρχισαν να «δυσκολεύουν» πολύ. Έπρεπε σε μικρό χρονικό διάστημα να αποφασίσει πως θα διατεθούν τα χρήματα τα οποία ήταν ιδιοκτησία άλλων όπως συνήθιζε να λεει χαρακτηριστικά. Κάναμε διάφορες κουβέντες για να βρεθεί η καλύτερη λύση. Έπεσαν πολλές ιδέες σο τραπέζι χωρίς όμως να βρούμε την πρόσφορη λύση. Μετά από δύο μέρες εξαντλητικών συζητήσεων χωρίς αποτέλεσμα έρχεται σε ανύποπτο χρόνο η μητέρα μου λέγοντας μια αξέχαστη ατάκα: «Γιατί δεν στέλνετε τα λεφτά στην Κούβα, για να βοηθήσουμε και εμείς λίγο την Επανάσταση»; Αμέσως ξεκίνησαν όλες οι απαραίτητες κινήσεις για να υλοποιηθεί η ιδέα. Από τη στιγμή εκείνη μέχρι την ημέρα που πέθανε έδινε τη μισή βουλευτική του σύνταξη στον λαό της Κούβας και την υπόλοιπη στο ΚΚΕ. Για τον εαυτό κρατούσε μόνο ένα μικρό κομμάτι για να μπορεί να καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες της οικογένειας του.
Πολλές φορές όταν τον ρωτούσα πως κατάφερε να επιβιώσει από τις σκληρές κακουχίες της φυλακής στα χρόνια της χούντας.«Όταν με είχαν στην απομόνωση σκεφτόμουνα, τραγουδούσα και κοιμόμουνα. Δεν ήθελα με τίποτα να τους δώσω τη χαρά να πούνε πως με κέρδισαν».
Τον Κώστα Κάππο, τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά τη διαγραφή του από το ΚΚΕ τον πολέμησαν αρκετοί με θεμιτά και αθέμιτα μέσα. Όταν μάλιστα έβγαλε το βιβλίο για τη Σοβιετική Ένωση, πολλοί έπεσαν σαν τα κοράκια να τον φάνε.«Εντολές» για να μην φτάσει το βιβλίο στις κομματικές οργανώσεις, κριτική ή οποία σε πολλές περιπτώσεις έφτασε μέχρι το σημείο της λασπολογίας, γιατί ο Κάππος έγινε δήθεν αρνητής του μαρξισμού.«Κριτική» γιατί τους έθετε σοβαρά ζητήματα όπως τι πραγματικά έγινε στη Σοβιετική Ένωση, γιατί πρέπει να αλλάξουν τα εσαεί επαγγελματικά στελέχη και διάφορα άλλα. «Κριτική» από ανώτερα στελέχη του ΚΚΕ, τα οποία τη μόνη σχέση που έχουν με το κίνημα και τη μάζα είναι η διατήρηση της αγαπημένης τους καρέκλας για να ηγούνται των αγώνων από τον όγδοο και τον δέκατο όροφο του Περισσού. Αν καμία φορά στραβώσει ο διάολος το ποδάρι του και κανείς τους αποφασίσει να μιλήσει, τότε τα πράγματα περιπλέκονται .......
Ο Κώστας Κάππος στην ψυχή και τη συνείδηση των αγωνιστών του εργατικού λαϊκού κινήματος από όποιο χώρο και αν προέρχονται συνεχίζει να είναι ζωντανός μέσα από το σύνολο των έργων του για την υπεράσπιση της μαρξιστικο-λενινιστικής θεωρίας. Είναι ζωντανός μέσα από τη συνολική στάση ζωής του για μια καλύτερη κοινωνία....
Ο γιος του
Θανάσης Κ. Κάππος
Διαβάστε ακόμη:
Δεν υπάρχουν σχόλια