Βύρωνας: Η «ωρολογιακή βόμβα» των παλιών κτιρίων και οι ευθύνες της δημοτικής αρχής και των αρμοδίων - Η παρέμβαση στην οδό Κύπρου
Πάρτε μέτρα πριν πέσουν μπαλκόνια και σοβάδες στα κεφάλια μας!
Οδός βρυούλων
Η πόλη στην οποία ζούμε, ο Βύρωνας, είναι μια προσφυγική συνοικία που άρχισε να χτίζεται από το 1923 και έπειτα, οπότε είναι προφανές ότι διαθέτει πάρα πολλά παλιά και εγκαταλειμμένα κτίσματα.
Από τα προσφυγικά στην εποχή της αντιπαροχής
Στη συνέχεια, μετά τον Εμφύλιο —και ιδιαίτερα τις δεκαετίες του '60, του '70 και του '80—, εφαρμόστηκαν πολιτικές που συγκέντρωσαν τον μισό πληθυσμό της χώρας στο λεκανοπέδιο της Αττικής, προκειμένου να στηριχθούν ο σχεδιασμός της αστικής ανάπτυξης και οι ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας και κερδοφορίας.
Στο λεκανοπέδιο της Αττικής χτίστηκαν πόλεις με διαμερίσματα-«κλουβιά», που συχνά μοιάζουν με φυλακές. Επιβλήθηκε η πυκνή και υψηλή δόμηση, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των εργολάβων και την κερδοφορία του κατασκευαστικού κλάδου, εκμεταλλευόμενη την επιτακτική ανάγκη για κατοικία και επαγγελματική στέγη. Παράλληλα, καλλιεργήθηκε από πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα η κουλτούρα της ιδιωτικής κατοικίας, παραμερίζοντας την έννοια της κοινωνικής κατοικίας που θα κάλυπτε τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας των πολιτών. Στα βόρεια και νότια προάστια, βέβαια, συναντάμε περιοχές που λειτουργούν ως «νησίδες» πρασίνου και ανθρωποκεντρικού οικιστικού περιβάλλοντος.
Στον Βύρωνα, μέσω της πολιτικής της αντιπαροχής, το μεγαλύτερο μέρος του οικιστικού ιστού της πόλης μας διαμορφώθηκε από πολυκατοικίες των δεκαετιών 1960-1980, με λιγοστό πράσινο, ελάχιστους ελεύθερους χώρους και χωρίς μέριμνα για τη στέγαση των αναγκαίων κοινωνικών υποδομών. Τα προσφυγικά στην πλειονότητά τους αντικαταστάθηκαν από πολυκατοικίες που φτάνουν ακόμη και τους επτά ορόφους.
Η γήρανση των κτιρίων και η φθορά του μπετόν
Σήμερα, αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της γήρανσης των κτιρίων σε αρκετές περιοχές του λεκανοπεδίου —και πολύ περισσότερο σε προσφυγικές συνοικίες όπως ο Βύρωνας— αν αναλογιστεί κανείς την παλαιότητά τους. Πολλά σπίτια και κτίσματα είναι πλέον υπεργηρασμένα, ακατοίκητα και επικίνδυνα τόσο για τον δημόσιο χώρο όσο και για τους ίδιους τους πολίτες. Με αυτό το πρόβλημα καλούνται να αναμετρηθούν όλες οι δημοτικές αρχές της Αττικής, καθώς και τα Υπουργεία Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης και Οικονομικών, αντί να το κρύβουν κάτω από το χαλί και πίσω από τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία και νομοθεσία.
Ζούμε σε μια πόλη, τον Βύρωνα, όπου ο κίνδυνος από ετοιμόρροπα ή φθαρμένα κτίρια είναι πλέον ορατός. Και δυστυχώς, πάρα πολλοί ιδιοκτήτες τέτοιων επικίνδυνων κτιρίων δεν ενδιαφέρονται να τα επισκευάσουν ή να κάνουν ό,τι άλλο χρειάζεται, ώστε να πάψουν να αποτελούν απειλή για τους διερχόμενους.
Με την πάροδο των δεκαετιών, το μπετόν αυτών των κτιρίων υφίσταται τη λεγόμενη «ενανθράκωση»: η υγρασία εισχωρεί στο εσωτερικό του, προκαλώντας τη διάβρωση και το φούσκωμα του σιδερένιου οπλισμού, με αποτέλεσμα το τσιμέντο να σκάει και να αποκολλάται. Αν σε αυτή τη φθορά προσθέσουμε το γεγονός ότι τα κτίρια αυτά χτίστηκαν με παλαιότερους, ελλιπείς αντισεισμικούς κανονισμούς —πολύ πριν από τις αυστηρές προδιαγραφές των επόμενων δεκαετιών—, η επικινδυνότητα πολλαπλασιάζεται.

Τα χρόνια περνούν και η νοοτροπία, σε συνδυασμό με την οικονομική αδυναμία αρκετών ιδιοκτητών, δεν επιτρέπει τη διενέργεια των απαραίτητων εργασιών συντήρησης και στατικής ενίσχυσης. Έτσι, τα οικήματα καθίστανται χρόνο με τον χρόνο όλο και πιο επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα, ή ακόμη και για την ίδια τη ζωή των πολιτών.
Η παρέμβαση των συλλογικοτήτων και το αίτημα για χρηματοδότηση
«Η ανάγκη για άμεση επισκευή των επικίνδυνων σημείων στα κτίρια (όπως ετοιμόρροπα μπαλκόνια, σοβάδες ή και στατικά προβλήματα) είναι επιτακτική! Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί ριζικά ΤΩΡΑ, πριν θρηνήσουμε και άλλα θύματα (για παράδειγμα θυμηθείτε τι συνέβη προ μηνών στην Κόρινθο). Η ασφάλεια και η ζωή των πολιτών δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα», αναφέρουν οι συλλογικότητες ΕΝΑΡΓΕΙΑ και ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΥΡΩΝΑ.
Επισημαίνουν μάλιστα ότι: «Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, η Κυβέρνηση και οι Δήμοι επικεντρώνονται κυρίως σε προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης (όπως το "Εξοικονομώ") ή σε καταγραφές επικινδύνως ετοιμόρροπων κτιρίων, χωρίς όμως να υπάρχει ένα ευρύ, μαζικό και εύκολα προσβάσιμο δανειοδοτικό πρόγραμμα αποκλειστικά για επισκευή επικίνδυνων δομικών στοιχείων (ή και για στατική ενίσχυση, αναλόγως των οικονομικών δυνατοτήτων των ιδιοκτητών) με ευνοϊκούς όρους. Θα πρέπει οι Δήμοι, σε συνεργασία με την Π.ΟΜ.ΙΔ.Α., να πιέσουν την Κυβέρνηση για τη θεσμοθέτηση ενός προγράμματος ταχείας δανειοδότησης με σταθερό, χαμηλότατο επιτόκιο και ευέλικτο χρόνο αποπληρωμής ανά περίπτωση, ώστε να επισκευαστούν και να αποκατασταθούν, το συντομότερο δυνατόν, όλα τα επικίνδυνα σημεία των οικημάτων της χώρας».
Επικίνδυνα «ημίμετρα» από τον Δήμο και αδράνεια της αντιπολίτευσης
Το νομικό πλαίσιο —αν και ανεπαρκές— ορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται αυτά τα προβλήματα από ιδιοκτήτες, πολεοδομία, αστυνομία και δημοτικές αρχές. Δυστυχώς, η δημοτική αρχή Σωτηρόπουλου δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα με τη δέουσα προσοχή και κλείνει τα μάτια μπροστά στις δυσκολίες. Παραβλέπει ακόμη και την ισχύουσα νομοθεσία, αδυνατώντας να προστατεύσει και να διασφαλίσει τη ζωή των πολιτών από υπαρκτούς κινδύνους.
Εκεί όπου πολίτες και συλλογικότητες καταγγέλλουν ότι ένα κτίριο είναι επικίνδυνο, ο Δήμος παρεμβαίνει με έναν εντελώς υποτυπώδη τρόπο που, αντί να λύνει το πρόβλημα, δημιουργεί μεγαλύτερους κινδύνους. Αρκείται στο να τοποθετεί ένα πλαστικό πλέγμα στο σημείο όπου ενδέχεται να πέσουν σοβάδες και άλλα υλικά, αποκλείοντας το πεζοδρόμιο χωρίς όμως να διασφαλίζει ασφαλή διέλευση για τους πεζούς, όπως ορίζει ο νόμος.
Η πρακτική αυτή του Δήμου είναι εντελώς πρόχειρη και μπορεί να αποβεί μοιραία για τους πεζούς, οι οποίοι σε αρκετές περιπτώσεις αναγκάζονται να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα, ακόμη και σε κεντρικούς δρόμους.
Από την άλλη πλευρά, οι δημοτικές παρατάξεις της αντιπολίτευσης φαίνεται πως ούτε εκείνες δίνουν την πρέπουσα σημασία, αποδεικνυόμενες κατώτερες των περιστάσεων και των αναγκών που υπάρχουν, ώστε να διεκδικήσουμε μια ασφαλή ζωή σε μια σύγχρονη και καθαρή πόλη. Ευτυχώς που υπάρχουν συλλογικότητες, ενεργοί πολίτες και τοπικά ιστολόγια (μέσα ενημέρωσης της πόλης) που αναδεικνύουν αυτά τα προβλήματα και αναγκάζουν τη δημοτική αρχή —έστω και με καθυστερήσεις ή παλινωδίες— να προχωρά σε κάποια ημίμετρα.
Η περίπτωση της οδού Κύπρου 28 και η ανάγκη για συνολική λύση
Οι συλλογικότητες Ένωση Πολιτών «Ενάργεια» και «Κίνηση Πολιτών Βύρωνα» έθεσαν για άλλη μια φορά ΘΕΜΑ: Επείγουσα παρέμβαση για την ασφάλεια των πεζών σε τέσσερα επικίνδυνα σημεία του Δήμου (Λεωφ. Κύπρου 43, Νέας Ελβετίας 41, Ραιδεστού 30 & Δηλβόης, Ελλησπόντου 44).
Δήμαρχε,
Επικοινωνούμε εκ νέου μαζί σας, καθώς τίθεται άμεσο ζήτημα σωματικής ακεραιότητας και ασφαλούς διέλευσης των πεζών και των Αμεα σε τέσσερα (4) σημεία της πόλης μας, όπως αποδεικνύεται από τις σημερινές (Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026) αυτοψίες και φωτογραφίες μας:
1. Λεωφόρος Κύπρου αρ. 43 (Σχετ.: Αρ. Πρωτ. 31472 / 11-11-2026)
2. Οδός Νέας Ελβετίας αρ. 41
3. Οδός Ραιδεστού αρ. 30 και Δηλβόης
4. Οδός Ελλησπόντου αρ. 44
Την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, γύρω στι 11 π.μ —έπειτα από επανειλημμένες παρεμβάσεις, αναφορές και δημοσιεύματα— η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου παρενέβη και τοποθέτησε πλαστικά εμπόδια επί της οδού Κύπρου 43, ώστε να μην παρκάρουν αυτοκίνητα στο σημείο και να μπορούν να περνούν οι πολίτες.
Πρόκειται για ένα προσωρινό μέτρο —μόνο ως τέτοιο το αντιλαμβανόμαστε— για τη διέλευση των πεζών με ιδιαίτερη προσοχή, καταργώντας θέσεις στάθμευσης.
Ο Δήμος οφείλει να προχωρήσει σε όλα τα νόμιμα μέτρα, ώστε να αποκατασταθούν οι φθορές στο συγκεκριμένο κτίριο και το κόστος να το επωμιστούν οι ιδιοκτήτες. Ανάλογη πολιτική πρακτική θα πρέπει να εφαρμόζεται όπου διαπιστώνονται τέτοια προβλήματα.
Ασφαλώς, δεν είναι μια εύκολη διαδικασία για τον Δήμο και την Τεχνική Υπηρεσία (λόγω υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης) και ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζει ολόκληρο το λεκανοπέδιο.
Για αυτόν τον λόγο, το θέμα αυτό θα πρέπει να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο και στα όργανα της αυτοδιοίκησης (ΚΕΔΕ, ΠΕΔΑ), ενώ απαιτούνται κοινοβουλευτικές και νομοθετικές πρωτοβουλίες, ώστε να βρεθεί μια συνολικότερη λύση πριν είναι αργά.
Οι συλλογικότητες Ένωση Πολιτών «Ενάργεια» και «Κίνηση Πολιτών Βύρωνα» καταθέσαμε, στις 17 Νοεμβρίου 2026, την, με Αρ. Πρωτοκόλλου: 32242, ΑΝΑΦΟΡΑ προς τη Δημοτική Αρχή και το Δημοτικό Συμβούλιο Βύρωνα, ζητώντας:
- Την άμεση συζήτηση του θέματος στην επόμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
- Τη δημόσια λογοδοσία της Δημοτικής Αρχής και την αναζήτηση διοικητικών ευθυνών.
- Την άμεση λήψη ορθών μέτρων ασφαλείας (περιφράξεις, άρση επικινδυνότητας) με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Πηγή: https://vironasipolimas.blogspot.com/2026/11/blog-post_19.html
👇Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να διαβαστεί το άρθρο "ΒΥΡΩΝΑΣ: Επικίνδυνα κτίρια – Ανεπαρκή τα μέτρα του Δήμου για την ασφάλεια των πεζών" που στάλθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2026 στο γραφείο του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας, και προς Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων ΕΔΩ: https://vironasipolimas.blogspot.com/2026/11/blog-post_15.html
Η επιστολή αυτή προφανώς "υποχρέωσε" τη δημοτική αρχή να προβεί, την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου, στις ενέργειες που έγιναν επί της οδού Κύπρου 43.
Διαβάστε ακόμη
. ΒΥΡΩΝΑΣ: Επικίνδυνα κτίρια – Ανεπαρκή τα μέτρα του Δήμου για την ασφάλεια των πεζών
https://rogmistinenimerosi2.blogspot.com/2026/11/blog-post_607.html



Δεν υπάρχουν σχόλια