Πέθανε ο Γιώργος Μαρίνος, εμβληματικός σόουμαν, σε ηλικία 87 ετών. Τα άγνωστα πολιτικά τραγούδια του (βίντεο)

 "Δε θέλω την ταυτότητα που λέει

“επώνυμο, ηλικία, ηθοποιός”
το πρόβλημα που ίσως να με καίει
κανένας δεν το βλέπει δυστυχώς…

Αφήστε με ανεξάρτητος να νιώθω
με χίλιες δυο πατρίδες στην καρδιά
να βγάλω προς τον ήλιο κάθε πόθο
τραγούδια να σας φτιάξω, αντί παιδιά....."

 στίχοι από το πάντα επείκερο τραγούδι του "Ταυτότητα"

Ο Γιώργος Μαρίνος γεννήθηκε το 1939, μες στη δικτατορία του Μεταξά, στον Βοτανικό, στην Αθήνα. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του, ενώ ο πατέρας του έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά, όταν ήταν 12 χρόνων.

Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, αλλά εκείνος, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην Οδό ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με τον Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε κήπος». Από τότε ξεκίνησε η σταδιοδρομία του στο θέατρο, αλλά και τις μπουάτ της εποχής.

Υπήρξε πρωτοπόρος του ζωντανού σόου στην Ελλάδα. Παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα διαφορετικό είδος διασκέδασης που αποτελούνταν από πρόζα, σάτιρα, χορό και τραγούδι. Εμφανιζόταν για σχεδόν 20 χρόνια (1973-1992) στου Μακρυγιάννη, στη «Μέδουσα». Συνεργάστηκε με τον  Δημήτρη Δανίκα επί σειρά ετών, ενώ στίχους του έχουν γράψει η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Νινή Ζαχά. Είχε στενή φιλία με το Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο.

Μια άλλη συνεργασία που σημάδεψε την καριέρα του ήταν με το Σταμάτη Κραουνάκη.  

Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος σόουμαν της Ελλάδας, ο άνθρωπος που με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις, προκαλούσε γέλιο και σατίριζε τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας.

 Ένας αριστοκράτης της αθηναΐκής νύχτας, διαφορετικός, μίλησε δημόσια για την ομοφυλοφιλία του, από τη δεκαετία του '60 και '70. " Είχε πει ότι ήταν γκέι το 1960, τότε δεν τολμούσες ούτε καν να το σκεφτείς", γοητευτικός και ταλαντούχος.

 

Ανέβασε παραστάσεις, σόου και θεάματα που δεν είχε ξαναδεί το ελληνικό κοινό.

Σύμφωνα με το katiousa.gr, ο Γιώργος Μαρίνος δεν έγινε ποτέ κομμουνιστής, ωστόσο ο πολιτικός προβληματισμός δεν έλειπε από τα τραγούδια του.

 Ίσως το πλέον εμβληματικό είναι το τραγούδι “Μαθήματα δικτατορίας” -που πολλοί το ξέρουν ως “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”, μια εύστοχη παρωδία της χούντας, στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, που ξεκινά με τους εξής στίχους:

"Παίρνετε μια ντουζίνα τανκς,
ένα μυστρί και μία πλάκα
κι αφού ξορκίσετε τον Μαρξ,
θεμελιώνετε ατάκα.

Διαλέγετε ένα πτηνό,
ει δυνατόν με δυο κεφάλια,
το στήνετε στον Υμηττό
με τα φτερά του σαν βεντάλια"

Εξίσου εύστοχη ήταν και η σάτιρα των αριστερών του σαλονιού, που γίνονται επιχειρηματίες και τα ξεχνάνε όλα, στο τραγούδι “είμαι καλός κομμουνιστής”, σε στίχους Γιάννη Κακουλίδη.

"Αριστερά και δεξιά
και αριστεροδέξια
χειρίζομαι το μαρξισμό
καλά κι επιδέξια.

Είμαι συναισθηματικά
δεμένος με το κόμμα
μια και δεν ήρθε η ώρα μου
να παντρευτώ ακόμα.

Πλουτίζω όμως μια φορά
και τότε λέω αντίο,
αντίο επανάσταση
διότι επενδύω".

  Επίκαιρο και διαχρονικό “λαός αγνώμων” με τον Μίμη Πλέσσα 

"Είμαστε λαός αγνώμων
διαδίδομεν ψευδώς
ότι ζούμε διαρκώς
σ’ένα κράτος αστυνόμων

Έλληνες ντροπή και κρίμα
όλα να πηγαίνουν πρίμα
και να λεμε σε καλό μας
ό, τι βάζει το μυαλό μας

Οθεν από δω και πέρα
τα συλλαλητήρια τέρμα
τέρμα η κάθε φασαρία
να εκλείψει η αναρχία

Ο λαός μας είναι πλέον
έξυπνος και δυνατός
γι’ αυτό έμεινε πιστός
στον χορό των κεφαλαίων".

 

Ένα ξεχωριστό τραγούδι του Γιώργου Μαρίνου , πάντα επίκαιρο..

"Ταυτότητα"

"Δε θέλω την ταυτότητα που λέει
“επώνυμο, ηλικία, ηθοποιός”
το πρόβλημα που ίσως να με καίει
κανένας δεν το βλέπει δυστυχώς…

Αφήστε με ανεξάρτητος να νιώθω
με χίλιες δυο πατρίδες στην καρδιά
να βγάλω προς τον ήλιο κάθε πόθο
τραγούδια να σας φτιάξω, αντί παιδιά

ελεύθερος στον κόσμο, όπως θέλω
μακριά απ’ τους κανόνες να σταθώ
το Βούδα να διαλέξω ή τον Οθέλλο,
το Λένιν, το Γκουεβάρα ή το Χριστό

κι όταν θα `ρθεί η δύσκολη η ώρα
να μπούμε όλοι μαζί στη ζυγαριά
θα δούμε ποιος την άντεξε τη μπόρα
και ποιος έπεσε μέσα στη φωτιά

μια αλήθεια δίχως φόβο, αλλά με πάθος
εδώ θέλω να μπω, μπροστά στο φως
καλλίτερα περήφανος και λάθος,
παρά ταπεινωμένος και σωστός».

 

Στην προσωπική του ζωή ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ιδιαίτερα μοναχικός.  Πριν από μερικά χρόνια αποχώρησε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, φιλοξενήθηκε μια περίοδο  στο Σπίτι του Ηθοποιού και στην συνέχεια ζούσε  στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά Αττικής, ενώ αντιμετώπιζε και σοβαρά προβλήματα υγείας.

Σε κάθε περίπτωση, το χνάρι του Γιώργου Μαρίνου στον καλλιτεχνικό χώρο παραμένει ιδιαίτερο και μοναδικό.                                                                            

                                                                              Ρωγμή στην ενημέρωση